شغل تمام وقت مادری

زندگی من کلا عوض شده. اولویتهایم، آرزوهایم، هدفهایم، روش زندگیم، همه و همه تحت تاثیر قرار گرفته.آیا میتوانم همه کارهایی که آرزو داشتم انجام بدهم؟ نه. ایا میتوانم به همه هدفهایی که برای زندگیم مهم بود و سالها برایشان تلاش کرده بودم (و بعضی ها در حال تحقق بودند) دست پیدا کنم؟ نه.... اما مساله این است که برایم مهم نیست. تمام زندگی شغلی و آرزوهای دور و درازم در کنار این پست جدید (شغل تمام وقت، 24 ساعته، بدون مرخصی و  بدون چشمداشت مادری) بی زرق و برق و بی آب و رنگ است. ارزش آنها برای من کم نشده، بلکه ارزش این یکی خیلی زیاد است، مثل خورشیدی که نور چراغ قوه در کنارش دیده نمیشود.

مادری سخت است.زندگی من پر از تعارض و دلمشغولی است. گاهی خسته میشوم، گاهی ناامید، گاهی فکر می کنم که شجاعت، توان یا مهارت کافی برای انجام مسئولیتهایم ندارم. با این حال زندگی من پر از لحظه های باشکوه است، لحظه هایی که  هر کدامشان میتواند برای تمام زندگی پشتوانه باشد. من هیچ وقت به کسی توصیه نمی کنم بچه دار شود، اما اگر بدانم حرفهای من باعث شده کسی چنین تصمیمی بگیرد خوشحال میشوم.